Qəzəl 4288

دل کی تهی ز خنده طفلانه می شودباز این گره ز گریه مستانه می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4296

آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4299

مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4303

برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهدنبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4308

در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4310

مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4314

از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4338

از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4346

دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4363

آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4379

جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4380

نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4389

در راه توهر کس دل ودین باخته باشداز زنگ خودی آینه پرداخته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4390

عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4393

اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشدپروانه چه پروای عسس داشته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4394

زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4398

زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمدبیش از همه زخمی به جگر کارگر آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4399

تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4419

در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4420

در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4424

داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4428

آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4432

کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4437

حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4439

لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq