Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
می رود با قامت خم در پی دنیی هنوزبا چنین محراب، داری پشت برعقبی هنوز
Qəzəl 4776ریخت دندانهاو در فکر لب نانی هنوزمهره بازیچه گردون گردانی هنوز
Qəzəl 4778محو رخسار تو دلگیر نگردد هرگزچشم و دل آینه را سیر نگردد هرگز
Qəzəl 4780دل ما روشن از افلاک نگردد هرگزتیغ از دامن تر پاک نگردد هرگز
Qəzəl 4786درآ به زمزمه ای مطرب غزال پردازکه تازیانهٔ شوق است شعلهٔ آواز
Qəzəl 4787دگر که را کنم از اهلِ درد محرمِ راز؟که رنگِ من به زبانِ شکسته شد غَمّاز
Qəzəl 4798مگر به فکر سواری است آن نگار امروز؟که نیست فتنه خوابیده را قرار امروز
Qəzəl 4800نبرده خط ز عذار تو آب و تاب هنوزبر آتش تو جگرها شود کباب هنوز
Qəzəl 4801چه شد که یار خط آورد با صفاست هنوزفروغ صبح بنا گوش دلگشاست هنوز
Qəzəl 4805ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیزنظر به هر چه کنی می شود غبار آمیز
Qəzəl 4811منقار من ز صبح ازل بود دانه سوزدر بیضه بود ناله من آشیانه سوز
Qəzəl 4827شربت بیماری دل تیغ سیراب است و بسصندلی درد سر ویرانه سیلاب است و بس
Qəzəl 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس
Qəzəl 4849از زلف کافر تو نجسته است هیچ کسقید فرنگ رانشکسته است هیچ کس
Qəzəl 4850از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس
Qəzəl 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟
Qəzəl 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
Qəzəl 4869می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباشاز خداچون غافلی باری ز خود غافل مباش
Qəzəl 4873روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباشعیسی وقتی، گره در چشمه سوزن مباش
Qəzəl 4874چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباشتخته کز دریا ترابیرون برد رنگین مباش
Qəzəl 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش
Qəzəl 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش
Qəzəl 4889یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش
Qəzəl 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش
Qəzəl 4896خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش
Qəzəl 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Qəzəl 4900گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش
Qəzəl 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Qəzəl 4907با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش
Qəzəl 4909می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش