با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش

پوست چون کرباس بر تن می‌درد زور جنونناصح بی درد می گوید که پیراهن بپوش

شبنم گستاخ رابنگر چه برد از بوستانازوفای لاله رویان دیده روشن بپوش

در غبار دل نهانم چون چراغ آسیاگر غبارآلود باشد حرف من، بر من بپوش

باسبکروحان بهار زندگی را بگذرانچشم باگل واکن وبا شبنم گلشن بپوش

جوشن داودی اینجا شاهراه ناوک استاز دل محکم زره در زیر پیراهن بپوش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خلوت عشق است و صد غماز صائب درکمینرخنه در را ببند و دیده روزن بپوش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar