درآ به زمزمه ای مطرب غزال پردازکه تازیانهٔ شوق است شعلهٔ آواز

مگر به روشنیِ این چراغِ ربانیبه پیشگاه حقیقت رِسَم ز راهِ مجاز

برآر از جگرِ گرم نالهٔ گرمیکه شیشهٔ خانهٔ دلها ازان رود به گداز

مگر به بدرقهٔ این بُراقِ گردون‌سِیررِسَم به منزل ازین راه پرنشیب و فراز

بریز در قدحِ گوش ازان میِ بیرنگکه دل‌شکاف بود موجه‌اش چو ناخن‌باز

مگر به بال و پرِ این شراب روحانیازین خرابهٔ وحشت‌فزا کنم پرواز

خدای را حدی عاشقانه‌ای سرکنکه بی‌حدی نشود قطع راهِ دورِ حجاز

ز دوشِ خاطرِ ما بختیانِ سنگین‌بارغمِ گرانیِ بارِ وجود دور انداز

گره ز بالِ پری‌پیکرانِ دل واکنبه نغمه های سبکروح ای نوا‌پرداز

چراغی از نفسِ گرم پیش راهم داربه این فروغ مگر رویِ دل ببینم باز

درختِ خشک به آب و هوا نمی جوشدبه زاهدان چه سرایت کند ترانه و ساز؟

درآ به انجمنِ صوفیان، تماشا کنکه مرغ با قفسِ آهنین کند پرواز

شگفت نیست ز شورِ خمیر‌مایهٔ عشقکه هم تنور درآید به چرخ و هم خَبّاز

خوشا سَری که ز شورِ جنون بود در گَردخوشا دلی که به بالِ تپِش کند پرواز

دلِ رمیده به تدبیر بر‌نمی‌گرددشرر به آتشِ سوزان چگونه گردد باز؟

ز آفتاب محال است رنگ گردانددلی که پخته نگردد به شعلهٔ آواز

وصال می‌طلبی، یک نفس قرار مگیرکه از تپیدنِ دلهاست طبلِ آن شهباز

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رسد به مغز ز دلها نسیمِ سوختگیدر آن حریم که صائب سخن کند آغاز

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri