Qəzəl 4043

پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4047

دیوانه را به دامن صحرا که می بردطفل یتیم را به تماشا که می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4051

از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4067

روزی که خط سر از لب دلبر برآورداز موج بال چشمه کوثر برآورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4068

کی غم مرا ز دل می احمر برآوردصیقل چگونه ز آینه جوهر برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4069

روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4070

تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4078

آیینه کی به چهره شبنم فشان رسدچون آب ایستاده به آب روان رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4083

از گرد راه قاصد مطلوب می رسدروشنگر دو دیده یعقوب می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4086

گردنکشی به سرو سرافراز می رسدآزاده را به عالمیان ناز می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4087

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4088

شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمی‌رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4090

رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4094

هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسدپای به خواب رفته به آهو نمی‌رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4099

تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4102

مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4107

تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4109

کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشدروزن ز دود بیشتر آزار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4110

آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشدخاطر به سیر سبزه زنگار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4126

خوبان دلم به زلف گره‌گیر بسته‌انددیوانه مرا به دو زنجیر بسته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4129

در کوی عشق بر رخ کس در نبسته‌انداین در به روی مومن و کافر نبسته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4141

جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4143

گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4145

این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4152

عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4157

قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq