حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید

بالیدن نخل تو ز پیوند دل ماستاین سرو ز آغوش به اندام برآید

بگذشت ز تلخی همه ایام نشاطمچون طفل یتیمی که به دشنام برآید

یک چشم زدن چشم تو غایب ز نظر نیستآهو که گمان داشت چنین رام برآید

شیران جهان گردن تسلیم گذارنداز سلسله زلف تو چون نام برآید

در فکر اثر باش که چون دور کند چرخآوازه جمع از دهن جام برآید

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بااینهمه آتش که نهان در جگر اوستصائب که گمان داشت چنین خام برآید

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri