Qəzəl 624

کنند تازه خطان مشکسود داغ مراشراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 625

کجا به دام کشد سایه نهال مراشکوفه خنده شیرست از ملال مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 629

به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مراکه تیرِ کج گذرد راست از نشانه مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 630

شکست، نقشِ مرادست بوریای مرانسیمِ فتح، قلم می‌کند لوای مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 639

گل است باده گلرنگ باده خواران رامدام فصل بهارست میگساران را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 640

چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 650

اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 654

ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 664

تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 665

نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 669

به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌هاشده است خواب پریشان به چشم بستان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 677

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 681

ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 689

بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 708

کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 709

پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 711

پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 715

در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 717

در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 726

از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 740

خال لب تو راهنمایی است بوسه رااین عقده، طرفه عقده گشایی است بوسه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 757

ای جبهه تو آینه سرنوشت ماروشن چو آفتاب به تو خوب و زشت ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 765

منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 774

دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 776

خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 781

دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم مانقد حیات صرف سفر می‌کنیم ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 789

رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 800

از دست و تیغ عشق فگارند لاله‌هادر خاک و خون نشسته یارند لاله‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 803

از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 810

گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq