کجا به دام کشد سایه نهال مراشکوفه خنده شیرست از ملال مرا

فروغ گوهر من از نژاد خورشیدستبه خیرگی نتوان کرد پایمال مرا

چنین که لقمه غم در گلوی من گره استمی حرام بود روزی حلال مرا

چسان به خنده گشایم دهن، که همچون برقلب شکفته بود مشرق زوال مرا

پی شکست من ای سنگ، پر بهم مرسانکه می کند تپش دل شکسته بال مرا

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فریب عشوه دنیا نمی خورم صائبنظر به حسن مآل است نه به مال مرا

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri