Qəzəl 2798

به امید چه دنبال زبان کس چون جرس افتد؟خموشی به زفریادی که بی فریادرس افتد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2799

شود خون عاقبت هر دل که زلفش را به چنگ افتدخلاصی نیست هر کس را که در قید فرنگ افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2808

دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچدکه مصحف بر خود از شیرازه زنار می پیچد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2815

به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟من و بحری که از یک موجش این نه آسیا گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2817

زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگرددکف افسوس می گردد صدف چون بی گهر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2819

غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت رادو بالا خنده این کبک از کوه و کمر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2820

در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گرددندارد ناله جانسوز چون نی پر شکر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2821

مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2822

نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگرددمباد آن روز کز من روی زلف یار بر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2823

نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگرددگره چون محکم افتد ناخن تدبیر برگردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2824

زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گرددزآتش رشته های شمع با هم یکزبان گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2833

ز دامان ترم ریگ روان سیراب می‌گرددنمک در دیده من پرده‌های خواب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2841

ز خط آیینه روی که جوهردار می‌گردد؟که در پیراهن آیینه جوهر خار می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2848

دل من بی‌قرار از شعله آواز می‌گرددسپند من ازین آتش سبک پرواز می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2849

زآب دیده من بید مجنون سبز می گرددبه جای غنچه دلهای پر از خون سبز می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2852

شود چون بیش نعمت، مایه تشویش می گرددکه نوش بی حساب آهن ربای نیش می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2854

به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گرددگریبان بر گلویش حلقه فتراک می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2855

کجا دیوانه را دل از ملامت تنگ می‌گردد؟که نخل بارور را دل سبک از سنگ می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2860

دل صد پاره زان گرد می گلفام می گرددکه این اوراق را شیرازه خط جام می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2862

دل یاقوت را خون می کند لعل سخنگویتقلمها سینه چاک از خط ریحان تو می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2864

به احسان خانه از سیل حوادث رسته می‌گردددر بی‌خیر در اندک زمانی بسته می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2867

زشکر خنده پنهان او دل تازه می گرددز احسان نهانی جان سایل تازه می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2869

دل آسوده در زیر فلک پیدا نمی‌گرددز شورش قطره‌ای گوهر درین دریا نمی‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2877

نه از رحم است اگر نخجیر من بسمل نمی گرددبه خون من زبان خنجر قاتل نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2878

به الزام پیاپی مدعی ملزم نمی گردداگر صد سال اندامش دهی آدم نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2888

عجب دارم که یار این نابسامان را به یاد آردچه افتاده است کس خواب پریشان را به یاد آرد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2890

تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آردتو چون بر هم زنی لب، بال و پر کوثر برون آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2891

زگردون عاقبت جان مصفا سر برون آردکه می چون صاف شد در خم زمینا سر برون آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2909

اگرچه نطق در هر نکته صد تنگ شکر داردولی شهد خموشی در نظر شان دگر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2917

نظربازی که چشم پرخماری در نظر داردهمیشه مستی دنباله داری در نظر دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq