Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نوبت عقده گشایی چو به ما می افتدگره ناز بر آن بند قبا می افتد
Qəzəl 3249هرکجا پرتو جانانه ما می افتدبرق در خرمن پروانه ما می افتد
Qəzəl 3260نیست ممکن که دل ما ز وفا برگرددچون ز خاصیت خود مهر گیا برگردد
Qəzəl 3263که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟فرد خورشید که می گفت که باطل گردد؟
Qəzəl 3265خواب هرکس ز خیال تو پریشان گرددزلف شب در نظرش سنبل و ریحان گردد
Qəzəl 3266دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟این نه ابری است که از باد پریشان گردد
Qəzəl 3268نخل قد تو به باغی که خرامان گرددسرو در زیر پر فاخته پنهان گردد
Qəzəl 3269سر شوریده ز تسلیم به سامان گردددل پریشان نشود دیده چو حیران گردد
Qəzəl 3318حسن نو خط تو سرمایه نازی داردکه ز هر حلقه خط چشم نیازی دارد
Qəzəl 3319گوشه گیری که لب نان حلالی داردسی شب از گردش ایام هلالی دارد
Qəzəl 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟
Qəzəl 3336چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟راهرو گرم چو گردید ز منزل گذرد
Qəzəl 3347ای دل از دشمن خاموش حذر باید کرداز گزند می بی جوش حذر باید کرد
Qəzəl 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Qəzəl 3390بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد
Qəzəl 3402دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد
Qəzəl 3405منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد
Qəzəl 3408گریه ابری است که از دامن دل می خیزدآه گردی است که از رفتن دل می خیزد
Qəzəl 3410من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد
Qəzəl 3430اگر آن غمزه خونریز مصور میشدآب آیینه چو شمشیر به جوهر میشد
Qəzəl 3435ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشددور اول همه را نشأه دوبالا باشد
Qəzəl 3444گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشدزمزم کعبه دل دیده پر نم باشد
Qəzəl 3450آتش قافله ما دل روشن باشدگرد ما سرمه بیداری رهزن باشد
Qəzəl 3455هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشددلش آویخته پیوسته به یک مو باشد
Qəzəl 3459ظاهر و باطن مردان به صفا می باشدپشت این آینه ها روی نما می باشد
Qəzəl 3478دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند
Qəzəl 3479خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند
Qəzəl 3481حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند
Qəzəl 3482چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند
Qəzəl 3498با لب تشنه جگر سر به سرابم دادندآتشم را ننشاندند و به آبم دادند