Qəzəl 2206

Fələyin çərxi hələ dövrə vurar,Başımız üstə onun aynası var.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2226

از غیرت رکابت از دیده خون روان استاما چه می توان کرد پای تو در میان است!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2243

همت ما را مکانی دیگرستآسمان را آسمانی دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2520

چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کنددانه را سازد سپند و دام را مجمر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2572

دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکندهمچو جوهر نقش را آیینه ما بشکند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2681

Asimanda sönməsə ulduz günəş taban olar?Göz yaşı tökməzsə göylər, sübh yeri xəndan olar?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3042

زرخسار تو رنگ از گلشن ایجاد می خیزدزرفتار تو از آب روان فریاد می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3046

دل هر کس به تعظیم سخن از جا نمی خیزدقیامت گر به بالینش رسد بر پا نمی خیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3526

Saqi gər bir cam ilə xatirimi şad eləyə,Yüz dəfə xoşdu ki, o meykədə abad eləyə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3864

Qəlbimi şad edən aləmdə bu sözlərdi mənim,Sədəfəm, köksüm içi incidi, gövhərdi mənim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3873

Bu səmanın altında kim şadiman olubdur?Bu bağçanın gülləri nə vaxt xəndan olubdur?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4138

هرگز عنان رشته به گوهر نداده اندشوخی ز حد مبر که ترا سر نداده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4147

Bu gözəllər ki, təkəbbürlə hey ətrafa baxar,Bilməyirlər, yarımın qar kimi ağ gərdəni var?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4325

از زیر خاک ناله ما می‌توان شنیدبیرون باغ نیز نوا می‌توان شنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4843

حجت شور قیامت لب خندان تو بسهم نبرد صف محشر صف مژگان تو بس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5101

برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5475

ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیممشورت چون غنچه با سی پاره دل می‌کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5555

به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزمز آسیب چه خس پوش بر جان بیش می لرزم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5586

تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینمکه زیر پا نبیند یار و من بالا نمی‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5610

رفت آن روز که دامان بهار از دستمرفت چون برگ خزان دیده قرار از دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5611

به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتماز دل خم به پریخانه مینا رفتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5699

برون نیامده از برگ بی ثمر شده امخبر نیافته از خویش بیخبر شده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5703

ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5829

تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6172

تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبینکی توانی شست در سرچشمه کوثر جبین؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6421

گر محو ز خاطر شود اندیشه مردنممکن بود از دل غم صدساله ستردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6638

ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6808

عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟چند ازان گلبن پر گل کف پر خار آری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6889

ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ایغافل مشو که در ته طاق شکسته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 1

ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکین‌لباست خوشه‌چین

Saib TəbriziQəsidə5 dəq