Qəzəl 4584

از خرام ناز منت بر زمین دارد بهارهر طرف صد خرمن گل خوشه چین دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4585

سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4721

ای زلفت از کمند تمنابلند ترمژگان ز زلف و زلف ز بالا بلندتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4799

Gəl, tamaşa elə sən bir də nobahara bu gün,Gör bahar çıxdı necə burda aşikara bu gün.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4904

تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4922

ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابشگریبان چاک دارد شیشه را زور می نابش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4943

چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟که گیراتر ز شاهین است مژگان سبکبالش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4945

چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4973

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5196

Aşiqi-sərgəştənin ormandan olmaz qorxusu,Dalğanın, yağmur nədir, leysandan olmaz qorxusu.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5350

سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5359

حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5361

ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5414

جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5417

از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنمبا کلید موم قفل آهنین وامی کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5419

پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5553

Kaş yenə İsfahana dönməyə imkanım ola,Vəsfinə Zindərudun bir yeni dastanım ola.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5594

ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیمچو نخل موم با خورشید تابان برنمی آیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5698

سبک به چشم تو از شیوه وفا شده‌امسزای من که به بیگانه آشنا شده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5700

چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5704

مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5869

چون غنچه دست بر دل شیدا گذاشتیمگل را به باغبان خنک وا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5887

چون صبح خنده با جگر چاک می زنیمدر موج خیز خون نفس پاک می زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5895

Köksüm dağını taci-Firiduna vermərəm,Üryan tənimi ətləsi-gərduna vermərəm.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6075

Ey könül, qışlı, payızlı ruzigarı fikr elə,Huşyar ol, tez solar ömrün baharı, fikr elə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6084

در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6378

Ya ürəklə ələ al camı, meyə hörmət elə,Ya da heç meyxanaya basma qədəm, möhlət elə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq