Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نماند اهل و رنگی که من داشتمبرفت آب و سنگی که من داشتم
Qəzəl 234دل بشد از دست دوست را به چه جویمنطق فروبست، حال دل به چه گویم
Qəzəl 237گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟
Qəzəl 240کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارمدارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم
Qəzəl 242به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهمز دیوان هوا کارم چنان آمد که من خواهم
Qəzəl 257دل را به غم تو باز بستیمجان را کمر نیاز بستیم
Qəzəl 276ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن
Qəzəl 280دلم دردمند است باری برافکنبر افکندهٔ خود نظر بهتر افکن
Qəzəl 290در یک سخن آن همه عتیبش بیندر یک نظر این همه فریبش بین
Qəzəl 307Qanadları kəsilmiş bir quşam mən, a canan!Başı kəsik şam kimi qarşındayam hər zaman.
Qəzəl 310در صبوح آن راح ریحانی بخواهدانهٔ مرغان روحانی بخواه
Qəzəl 326ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستیوی ماه روزوَش ز شبستان کیستی
Qəzəl 331این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی
Qəzəl 333تا بیش دلم خراب داریدل بیش کند ز جانسپاری
Qəzəl 348دیدی که هیچگونه مراعات من نکردیدر کار من قدم ننهادی به پایمردی
Qəzəl 349ز بدخویی دمی خو وانکردیمراعاتی به جای ما نکردی
Qəzəl 361صید توام فکندی و در خون گذاشتیصیدی ز خون و خاک چرا برنداشتی
Qəsidə 36تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد
Qəsidə 52دیر خبر یافتی که یار تو گم شدجام جم از دست اختیار تو گم شد
Qəsidə 65گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشاندهاندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوهدان افشاندهاند
Qəsidə 129مرغ شد اندر هوا رقص کنان صبحدمبلبله را مرغوار وقت سماع است هم
Qəsidə 145در این دامگاه ارچه همدم ندارمبحمدالله از هیچ غم غم ندارم
Qəsidə 219جان سگ دارم به سختی ورنه سگجان بودمیاز فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی
Rübai 26کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفتتا صد دامن ز چرخ گوهر نگرفت
Rübai 48خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست میباید شست
Rübai 72تب داشتهام دو هفته ای ماه دو هفتتبخال دمید و تب نهایت پذرفت
Rübai 78Ayla Gün üzünə olmuşlar nökər,Zülfunü etmisən üzünə süpər.
Rübai 114آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود
Rübai 132چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
Rübai 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش