Qəzəl 223

نماند اهل و رنگی که من داشتمبرفت آب و سنگی که من داشتم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 234

دل بشد از دست دوست را به چه جویمنطق فروبست، حال دل به چه گویم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 237

گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل هم‌چو آبم تا هوسناک توام؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 240

کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارمدارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 242

به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهمز دیوان هوا کارم چنان آمد که من خواهم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 257

دل را به غم تو باز بستیمجان را کمر نیاز بستیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 276

ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 280

دلم دردمند است باری برافکنبر افکندهٔ خود نظر بهتر افکن

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 290

در یک سخن آن همه عتیبش بیندر یک نظر این همه فریبش بین

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 307

Qanadları kəsilmiş bir quşam mən, a canan!Başı kəsik şam kimi qarşındayam hər zaman.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 310

در صبوح آن راح ریحانی بخواهدانهٔ مرغان روحانی بخواه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 326

ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستیوی ماه روزوَش ز شبستان کیستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 331

این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 333

تا بیش دلم خراب داریدل بیش کند ز جان‌سپاری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 348

دیدی که هیچگونه مراعات من نکردیدر کار من قدم ننهادی به پای‌مردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 349

ز بدخویی دمی خو وانکردیمراعاتی به جای ما نکردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 361

صید توام فکندی و در خون گذاشتیصیدی ز خون و خاک چرا برنداشتی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 36

تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 52

دیر خبر یافتی که یار تو گم شدجام جم از دست اختیار تو گم شد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 65

گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشانده‌اندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوه‌دان افشانده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 129

مرغ شد اندر هوا رقص کنان صبح‌دمبلبله را مرغ‌وار وقت سماع است هم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 145

در این دامگاه ارچه همدم ندارمبحمدالله از هیچ غم غم ندارم

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 219

جان سگ دارم به سختی ورنه سگ‌جان بودمیاز فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی

Xaqani Şirvani4 dəq
Rübai 26

کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفتتا صد دامن ز چرخ گوهر نگرفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 48

خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست می‌باید شست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 72

تب داشته‌ام دو هفته ای ماه دو هفتتبخال دمید و تب نهایت پذرفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 78

Ayla Gün üzünə olmuşlar nökər,Zülfunü etmisən üzünə süpər.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 114

آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 132

چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 187

او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش

Xaqani Şirvani1 dəq