Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آوازهٔ جمالت اندر جهان فتادشوری ز کبریای تو در آسمان فتاد
Qəzəl 186دُرّ خوشاب را لبت سخت خوش آب میدهدنرگس مست را خطت خوب سراب میدهد
Qəzəl 187عشقت آتش ز جان برانگیزدرستخیز از جهان برانگیزد
Qəzəl 190دل پردهٔ عشق توست برگیرجان تحفهٔ وصل توست بپذیر
Qəzəl 194رحم کن رحم، نظر بازمگیرلطف کن لطف، خبر بازمگیر
Qəzəl 208چو به خنده بازیابم اثر دهان تنگشصدف گهر نماید شکر عقیق رنگش
Qəzəl 209خستهام نیک از بد ایام خویشطیرهام بر طالع پدرام خویش
Qəzəl 216بر سریر نیاز میغلطمبر چراگاه ناز میغلطم
Qəzəl 218در سایهٔ شب شکست روزمخورشید سیاه شد ز سوزم
Qəzəl 248دیده در کار لب و خالش کنمپیشکش هم جان و هم مالش کنم
Qəzəl 249دل به سودای بتان دربستهامبتپرستی را میان دربستهام
Qəzəl 260نزل عشقت جان شیرین آورمهدیهٔ زلفت دل و دین آورم
Qəzəl 266دست از دو جهان کشیده خواهمیک اهل به جان خریده خواهم
Qəzəl 270دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
Qəzəl 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Qəzəl 281آب و سنگم داد بر باد آتش سودای مناز پری روئی مسلسل شد دل شیدای من
Qəzəl 286ای لعل تو پردهدار پروینوای زلف تو سایبان نسرین
Qəzəl 299پشت پایی زد خرد را روی تورنگ هستی داد جان را بوی تو
Qəzəl 302ای تماشاگاه جانها طرف لالهستان تومطلع خورشید زیر زلف مه جولان تو
Qəzəl 308ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداختهلعل تو سنگ سرزنش بر آفتاب انداخته
Qəzəl 309سرمستم و تشنه، آب دردهآن آتشگون گلاب درده
Qəzəl 320غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری
Qəzəl 335گلی از باغ وفا آمدهایخود خس و خار نما آمدهای
Qəzəl 346جان از تنم برآید چون از درم درآئیلب را به جای جانی بنشان به کدخدائی
Qəzəl 351درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی
Qəzəl 352دوست داری که دوستدار کُشیهر دلی را هزار بار کشی
Qəzəl 359به خرد راه عشق میپوئیبه چراغ آفتاب میجوئی
Qəzəl 388ماهی که مه از قفای او بینیخورشید ز روی و رای او بینی
Qəzəl 396قم بکرة و خذها با کورة الحیاتِفالدیک قد ینادی هات السُّلاف هاتِ
Qəzəl 399دیوانه شوم چون تو پریوار نماییدر سلسلهٔ زلفِ پری، مار نمایی