گلی از باغ وفا آمده‌ایخود خس و خار نما آمده‌ای

هر کجا پای نهی گل رویدتا ندانی ز کجا آمده‌ای

ذرهٔ ذات تو خورشید لقاستبحری و قطره قضا آمده‌ای

سایهٔ خار تو سروستان استخرمن نشو و نما آمده‌ای

نور آئینه به خود پنهان استقبلهٔ قبله نما آمده‌ای

کی دلت تاب نگاهی داردآفت آینه‌ها آمده‌ای

خار و گل نام خدا می‌گویندای سهی قد ز کجا آمده‌ای

مستی و شوخی و عالم سوزیچه بگویم که چه‌ها آمده‌ای

بین که در باغ جهان خاقانیاز پی کسب هوا آمده‌ای

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar