Qəzəl 401

باز از نوای دلبری، سازی دگرگون می‌زنیدیر است تا در پرده‌ای، از پرده بیرون می‌زنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 40

هرگز به باغ دهر گیائی وفا نکردهرگز ز شست چرخ خدنگی خطا نکرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 47

دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 48

منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 59

دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 60

به فلک تخته در ندوخته‌اندچشم خورشید بر ندوخته‌اند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəsidə 62

می و مشک است که با صبح برآمیخته‌اندیا بهم زلف و لب یار درآمیخته‌اند

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 77

صورت نمی‌بندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 204

الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 210

گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 213

دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبح‌وش از منوری

Xaqani Şirvani2 dəq
Rübai 14

ای تیغ تو آب روشن و آتش نابآبی چو خماهن، آتشی چون سیماب

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 27

دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَستپائی که ره وصل نوشتی پیوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 36

گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 46

بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 77

آن غصه که او تکیه‌گه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 97

خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 107

معشوق ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 140

امشب نه به کام روزگار است آن مردناخورده شراب در خمار است آن مرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 141

در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 145

رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 153

خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 166

خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 173

گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 191

خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوشچون آتش و آب و باد باشد سرکش

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 206

ای بدر همال قدر خورشید جمالکیوان دل مشتری رخ زهره مثال

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 214

ای پیش تو مهر و ماه و تیر و بهرامبر جیس و زحل، زهره حمل ثور غلام

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 231

در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 239

چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 253

خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهره‌ات شود از ششدر ایام برون

Xaqani Şirvani1 dəq