Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باز از نوای دلبری، سازی دگرگون میزنیدیر است تا در پردهای، از پرده بیرون میزنی
Qəsidə 40هرگز به باغ دهر گیائی وفا نکردهرگز ز شست چرخ خدنگی خطا نکرد
Qəsidə 47دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
Qəsidə 48منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد
Qəsidə 59دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
Qəsidə 60به فلک تخته در ندوختهاندچشم خورشید بر ندوختهاند
Qəsidə 62می و مشک است که با صبح برآمیختهاندیا بهم زلف و لب یار درآمیختهاند
Qəsidə 77صورت نمیبندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند
Qəsidə 204الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده
Qəsidə 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Qəsidə 213دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبحوش از منوری
Rübai 14ای تیغ تو آب روشن و آتش نابآبی چو خماهن، آتشی چون سیماب
Rübai 27دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَستپائی که ره وصل نوشتی پیوست
Rübai 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Rübai 46بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست
Rübai 77آن غصه که او تکیهگه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است
Rübai 97خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Rübai 107معشوق ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Rübai 140امشب نه به کام روزگار است آن مردناخورده شراب در خمار است آن مرد
Rübai 141در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید
Rübai 145رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود
Rübai 153خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Rübai 166خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار
Rübai 173گفتم به دل ار چو نی ببرندم سرننشینم تا نخایم آن شکر تر
Rübai 191خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوشچون آتش و آب و باد باشد سرکش
Rübai 206ای بدر همال قدر خورشید جمالکیوان دل مشتری رخ زهره مثال
Rübai 214ای پیش تو مهر و ماه و تیر و بهرامبر جیس و زحل، زهره حمل ثور غلام
Rübai 231در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم
Rübai 239چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Rübai 253خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهرهات شود از ششدر ایام برون