Rübai 268

خاقانی از اول که دمی داشت فزونمی‌بود درون پرده چون پرده درون

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 273

گر خاک ز من به اشک خون پالودننالید، منال کو گه آسودن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 276

امروز به حالی است ز سودا دل منترسم نکشد بی‌تو به فردا دل من

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 277

خاقانی را غم نو و درد کُهُنآورد بدین یک نفس و نیم سُخُن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 296

ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 298

خواهی که شود دل تو چون آئینهده چیز برون کن از میان سینه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 299

خاقانی را بی‌قلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 336

هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 21

بشنو ای پیر پند خاقانیخاک توست این جوان علم طلب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 22

سیزده جنس نهاده است نبیکه همه مسخ شدند و همه هست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 24

خوش سواری است عمر خاقانیصیدگه دهر و بارگیر اوقات

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 31

خاقانیا ز دل‌سبکی سرگران مباشکاو هرکه زادهٔ سخن توست، خصم توست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 32

خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملکیک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 43

ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمان‌وار است

Xaqani Şirvani4 dəq
Qitə 57

آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 69

کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 74

سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 78

خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 85

دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 107

از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 114

خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه می‌گذارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 119

خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 127

آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 131

فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 133

سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 144

خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 152

ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 154

همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 172

رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 199

مهترا بلبل انسی پس از اینبجز از دست ادب دانه مخور

Xaqani Şirvani1 dəq