Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل درد زده است از غم زنهار نگه دارشکو میوهٔ دل باری بر بار نگه دارش
Qitə 211هر کو در نقص دید در خودکاملتر اهل دین شمارش
Qitə 218به خدائی که کرد گردون راکلبهٔ قدرت الهی خویش
Qitə 220روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ
Qitə 232ز گفتهٔ تو بجوشید طبع خاقانیجواب داد به انصاف اگرچه دید ستم
Qitə 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Qitə 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Qitə 244از عزیزان سؤال دل کردمهیچ شافی جواب نشنیدم
Qitə 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Qitə 251غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم
Qitə 254فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم
Qitə 258چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیکتر اندیشم
Qitə 285تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من
Qitə 287منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من
Qitə 290خواجه موشی است زیر بر به کمینگربه چشم و پلنگ خشم از کین
Qitə 306راز دارم مرا ز دست مدهبیخودان را به خودپرست مده
Qitə 313نیک مردی کجاست خاقانیکه در او درد مردمی یابی
Qitə 324پاکا ملکا قدّ فلک راجز بهر سجود خم نکردی
Qitə 329آفاق زیر خاتم خوارزم شاهی اَستمانا ز بخت یافت نگین پیمبری
Qitə 353آب شهوت مریز خاقانیدست ازین آب هم به آب بشوی
Ərəbcə şeir 10یا صفوة الرحمن شافع خلقهانی اتیتک عبدرق عانیا
Qəzəl 4رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفاچشم و چراغ مرا جائی شگرف و چه جا
Qəzəl 18رویم ز گریه بین چو گِلین کاهْ زیرِ آباز شرم روی توست رخِ ماه زیر آب
Qəzəl 32حصن جان ساز در جهان خلوتدو جهان ملک و یک زمان خلوت
Qəzəl 33بخت بدرنگ من امروز گم استیارب این رنگ سواد از چه خُم است
Qəzəl 52تیرهزلفا بادهٔ روشن کجاستدیروَصلا رطلِ مردافکن کجاست؟
Qəzəl 55سر سودای تو را سینهٔ ما محرم نیستسینهٔ ما چه که ارواح ملایک هم نیست
Qəzəl 59دل شد از دست و نه جای سخن استنز توام جای تظلم زدن است
Qəzəl 66مِی خور که جهان حریفجوی استآفاق ز سبزه تازهروی است
Qəzəl 68ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور استدر سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است