Qitə 210

دل درد زده است از غم زنهار نگه دارشکو میوهٔ دل باری بر بار نگه دارش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 211

هر کو در نقص دید در خودکامل‌تر اهل دین شمارش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 218

به خدائی که کرد گردون راکلبهٔ قدرت الهی خویش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 220

روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 232

ز گفتهٔ تو بجوشید طبع خاقانیجواب داد به انصاف اگرچه دید ستم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 234

بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 238

غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین وامانده‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 244

از عزیزان سؤال دل کردمهیچ شافی جواب نشنیدم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 250

دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 251

غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 254

فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 258

چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیک‌تر اندیشم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 285

تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 287

منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 290

خواجه موشی است زیر بر به کمینگربه چشم و پلنگ خشم از کین

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 306

راز دارم مرا ز دست مدهبی‌خودان را به خودپرست مده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 313

نیک مردی کجاست خاقانیکه در او درد مردمی یابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 324

پاکا ملکا قدّ فلک راجز بهر سجود خم نکردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 329

آفاق زیر خاتم خوارزم شاهی اَستمانا ز بخت یافت نگین پیمبری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 353

آب شهوت مریز خاقانیدست ازین آب هم به آب بشوی

Xaqani Şirvani1 dəq
Ərəbcə şeir 10

یا صفوة الرحمن شافع خلقهانی اتیتک عبدرق عانیا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 4

رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفاچشم و چراغ مرا جائی شگرف و چه جا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 18

رویم ز گریه بین چو گِلین کاهْ زیرِ آباز شرم روی توست رخِ ماه زیر آب

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 32

حصن جان ساز در جهان خلوتدو جهان ملک و یک زمان خلوت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 33

بخت بدرنگ من امروز گم استیارب این رنگ سواد از چه خُم است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 52

تیره‌زلفا بادهٔ روشن کجاستدیروَصلا رطلِ مردافکن کجاست؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 55

سر سودای تو را سینهٔ ما محرم نیستسینهٔ ما چه که ارواح ملایک هم نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 59

دل شد از دست و نه جای سخن استنز توام جای تظلم زدن است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 66

مِی‌ خور که جهان حریف‌جوی استآفاق ز سبزه تازه‌روی است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 68

ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور استدر سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است

Xaqani Şirvani1 dəq