Gəlgil ki, qapdı şövqi-cəmalın qərarımı,Zar eylədi fəraqi-rüxün laləzarımı.

Yarəb, zəmanə həqqinə mən neylədim kim, olMəndən cəfavü cövr ilə ayırdı yarımı?

Yaxdı fəraqın, ey güli-xəndan, məni oda,Gəlgil, söndür abi-vüsalinlə narımı.

Vəslin şikarım olmuş ikən bəxti-sə’dilən,Qaçırdı hasidin gözü məndən şikarimi.

Nəqşü nigarı gör fələkin kim, nə nəqş iləNəqş eylədivü qapdı əlimdən nigarımı.

Mənsuri-eşqə axirətin darı oldu dar,Ol dara gəl ki, ta görəsən anda darımı.

Düşdüm ləbi vüsali-meyindən xümarına,Gəlgil həm ol şərab ilə dəf et xümarımı.

Şövqün qışından ağlayıcı küz tökər yaşın,Vəslin gününə döndərü güldür baharımı.

Ey latə tapıcı, səni eyb etməzəm, nədən,Kim, görməmişsən ol sənəmi-gülüzarimi.

Sən yarı qılmışam iki aləmdə ixtiyar,Məndən kim ayruq ala bilir ixtiyarımı.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Xalü xətin şümarını gəl sor Nəsimiyə,Ta sən hesabını biləsən, mən şümarımı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq