Görün ki, bəhri-məani nə qəsdi-can eylər
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Görün ki, bəhri-məani nə qəsdi-can eylər,Sifati-surəti-rəhmani xoş bəyan eylər.
Qaşın, gözün nəzəri, bil yəqin ki, həqdəndir,Həqin nəzərgəhi bilgil nə tərcüman eylər.
Təriqət ər dilər isən həqiqətə başla,Həqə könül vericək eşq ona nişan eylər.
Bu gənci-vəhdətə gir gör sifati-ləmyəzəliKi, kafü nuna irişən özün əyan eylər.
Əyan gözün aça gör, yarı bigüman görgil,Ki, yarı görücügəz çox səna bəyan eylər.
Hədisi-eşqü məhəbbət vücud içində gəlirKi, nunü vəl-qələmin sirrini əyan eylər.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gəl, ey Nəsimiyi-sərgəştə, canı tərk eyləKi, can qəfəsdən uçar, əzmi-cavidan eylər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nasimi-gorun-ki-behri-meani-ne-qesdi-can-eyler
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Başına döndüyüm, ay Əziz əmi,Getdi, bəs alşanım niyə gəlmədi?
Əlif-lam“Əlif”dən sürahi alagöz yarım,“Ba” babi cahanda qılmana bənzər.
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmazNə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
Taprmışam könlümü mən, türreyi-cananda imişTaprmışam könlümü mən, türreyi-cananda imiş,Ah, cəmiyyəti-dil zülfü-pərişanda imiş.