Şəha, könlüm pərişan oldu sənsiz,Cigərim dopdolu qan oldu sənsiz.

Yəqindir səndən ayrı, şahi-xuban,Bu könlüm təxti viran oldu sənsiz.

Kimə bənzərsən ey sən, mahpeykərKi, aləm bəndi-zindan oldu sənsiz.

Gözüm yaşı cahanı tutdu, ey can,Görən aydır ki, tufan oldu sənsiz.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nəsimi quluna qıl çarə, dərmanKi, canlı gəldi, bican oldu sənsiz.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri