Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.

Var, nəzər qıl, gör nədir əz qüdrəti-səbbağ bağ,Bağ içində yanadır hər guşədə gülnar nar.

Nari-gül yandırdı bülbülnü ki, qəmpərvərd vərd,Vərd üçün daim dolanır guşeyi-gülzar zar.

Z’arzuyi-lalə sərv azad olur piruz ruz,Ruzü şəb gülşəndə dutmaz cüz gül əz dəyyar yar.

Yar əgər zülfün çəkərsə gər dərü badam damDamə düşgü sünbül olğu nafeyi-tatar tar.

Tarını çeşmi-şəqayiqgirü tərfi-cuy cuyCuyi-can pürabi-eyş et çün macalın bar bar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Barha ayıtdım, Nəsimi, qılma əz bidad dadDad ilə könül dola çün lə’li-gövhərbar bar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq