Hardasan, azıx mağarası
Noldu, göy titrədi,Yer kölgələndi?Mərmər qayalarıMənə göstərin!Azıx mağarası!Hardasan indi?Sənin qucağınaDönmək istərəm!
— Acmısan!Payını oğul götür, al!Hər kəsin bərabərÖz payı vardı.Tağların altındaYanar gur tonqalÇörəyə bükülmüşNur paylayardı!
Ürəklər mehriban,Üzlər səmimi.Pələng dərisi dəƏyinlərində.Kölgələr dağ boydaHeykəllər kimi —Mağara onlarınÇiyinlərində.
Hamı döyüşərdiYağı gələndə,Arvadlı, uşaqlı,Oğullu, qızlı.İlan-çiyanlar daSürünüb öndə —Düşməni vurardı,Dostu vurmazdı!
Bu gün alov yağırYay gündüzündən,Sabahkı qış bəlkəÖlüm qışıdır?Sivil dedikləriDünya üzündən,Bir doğma mağaraDaha yaxşıdır!
Elə insan var ki,Bu gün cahanda,Ondan mehribandırİlan-çiyan da.
Ürəklər nə dardır,Səmalar geniş,Tanrı, mağara daƏsir düşərmiş!
Noldu, göy titrədiYer kölgələndi?Doğma qayalarıMənə göstərin!Azıx mağarası,Hardasan indi?İsti qucağınaDönmək istərəm!
Sən mənə əzizsən,Mənə məhrəmsən,Dünyaya açılanNur pəncərəmsən!
29 avqust — 5 sentyabr 1999
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nebi-xezri-hardasan-azix-magarasi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir