Harda ki sən varsan, qəmər gərəkməz.Kimin olsan, ona şəkər gərəkməz.

Başının üstündə Ay kimi dursan.Dünyada kimsəyə səhər gərəkməz.

Mənim kabab olmuş bir ürəyim var,Daha can gərəkməz, cigər gərəkməz.

Üz göstər... Bu ümid bəsimdir, gülüm,Baxmaram Günəşə, göylər gərəkməz.

Axı əvvəl-axır görünəcəksən...Nə lazım, bu qədər dərd-sər gərəkməz.

Sən ki söz vermişdin, neçin gəlmədin,Gəlmədin... başqa bir kədər gərəkməz.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sənin xidmətində qul NizamiyəZülfündən savayı, kəmər gərəkməz.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri