Ey gözüm, vermə könül bu gözü xummarılərə,Olma mayil bu qara qürrəli dildarlərə.

Mahrulərdə tapılmaz əsəri-mehrü vəfa,Hiç kəs olmıya aşiq belə xunxarlərə.

Bir qəra didəlinin zülfu salıb hülqümə ğüll,Məni axır çəkəcək kuçəvü bazarlərə.

Ey yüzi gül, ləbi püstə, dəhəni qönçeyi-təng,Unudub bülbülü, yar olmagilə xarlərə.

Yataram fikri ilə hər gecə ol türrələrin,Yuxuda tuş oluram əfiyi-şahmarlərə.

Xəmbəxəm zülfinə bağlı nə mənim könlüm olub,Bəlkə min xəstə könül bağlanıb ol tarlərə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Fəqir, yoxdu nigarın kimi bimehrü vəfa,Hiç rəhm eyləmiri didəsi xünbarlərə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq