Düşmüşəm seyd kimi damdə səyyad əlinə
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Düşmüşəm seyd kimi damdə səyyad əlinə,Bivəfa, qaniçici kafirü cəllad əünə.
Qanımı tökmək üçün əbruyi-xunrizi müdam,Gör nə xişm ilə alıb xəncəri-fülad əlinə.
Nə səbəbdən bu qədər didələrin qəsdim edər?Məni məqtul eləməkdən gəlü bir zad əlinə!?
Qoyma zülfi-siyəhin səfheyi-rüxsarə düşə,Vermə, ey şux, behişti belə Şəddad əlinə.
Dövri-çeşmindəki xalin bəməsəl xatəmdür,Yetişib hiylə ilə divi-pərizad əlinə.
Qılsın əmani-nəzər mürşidi-ustadi-əzim,Hacı Mirzayi-Rəhim yetsə bu əfrad əlinə.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Duta gər nəzmi-kəlamında Fəqirin bir eyb,Əfv qılsın onu kim, düşmüyüb ustad əlinə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fegir-ordubadi-dusmusem-seyd-kimi-damde-seyyad-eline
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Rəhmə gəl, eyləmə bu könlümü viran, qara göz,Qorx xudadan, bu qədər eyləmə tüğyan, qara göz,
Ey gözüm, vermə könül bu gözü xummarılərəEy gözüm, vermə könül bu gözü xummarılərə,Olma mayil bu qara qürrəli dildarlərə.
Heyf, məndən ol mələksima pəri can istəməzHeyf, məndən ol mələksima pəri can istəməz,Cismi-bimiqdarımı rahində qurban istəməz.
Salma bu qəra zülfünü rüxsarə, amandırSalma bu qəra zülfünü rüxsarə, amandır,Tapşırmagilən Kəbəni küffarə, amandır.