İqbalnamə, fəsil 27
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
چو ختم سخن قرعه بر شاه زدسخن سکهٔ قدر بر ماه زد
Məclisi xətm etmək məqamı çatdı,Şah sözün qədrini Aya ucaltdı.
سکندر که خورشید آفاق بودبه روشندلی در جهان طاق بود
Aləmə günəşdir böyük İskəndər,Sinəsi nur dolu bir bağa bənzər.
از آن روشنی بود کان روشنانبرو انجمن ساختند آنچنان
Dövrəyə alaraq şah İskəndəri,İşığa gəlmişdi nur aşiqləri,
چو زیرک بود شاه آموزگارهمه زیرکان آرد آن روزگار
Müdrik olar isə, əlbət, hökmüdar,Onun ölkəsində müdrik çox olar.
چو شه گفتِ آن زیرکان گوش کردجداگانه هر جام را نوش کرد
Alimlər deyəni bir-bir eşitdi,Hər camı ayrıca alıb nuş etdi.
بر آن فیلسوفان مشکلگشایبسی آفرین تازه کرد از خدای
Həmin alimlərə əvvəl İskəndərAllahdan dilədi çox afərinlər,
پس آنگاه گفت ای هنر پرورانبسی کردم اندیشه در اختران
Sonra söylədi ki: "Ey alimlər, mənKainat sirrini xeyli dərindən
برآنم که اینصورت از خود نرستنگارندهای بودشان از نخست
Düşündüm, boş, əbəs deyil bu surət,Əzəldən onu bir çəkən var, əlbət!
نگارنده دانم که هست از دروننگاریدنش را ندانم که چون
Bilirəm, gizli bir rəssam var, ancaqBilmirəm bunları çəkmiş nə sayaq?
ز چونکردِ او گر بدانستمیهمان کاو کند من توانستمی
Bilsəydim bunları necə xəlq etmiş,Mənim də əlimdən gələrdi bu iş.
هر آن صورتی کاید اندر ضمیرتوان کردنش در عمل ناگزیر
Düşüncə qavrasa bir şeyi əgər,Şübhəsiz, özü də onu düzəldər.
چو ما لوح خلقت ندانیم خواندتجسس در او چون توانیم راند ؟
Xilqətin sirrini kəşf etməmiş bizTədqiqə çatarmı heç qüdrətimiz?
شما کاسمان را ورق خواندهایدسخن بین که چون مختلف راندهاید
Göylərə: yazılı vərəq dediniz,Ayrı cür oxudu fəqət hərəniz.
از این بیش گفتن نباشد پسندکه نقش جهان نیست بی نقشبند
Dünyanın nəqşini bir nəqş edən var,Bundan artıq demək mənasız olar!"
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nizami-iqbalname-27
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ey saqi, durma, gəl, sevindir məni!Şəncərflə yoğrulmuş odlu civəni
Şərəfnamə, fəsil 50Dan yeri sökərkən saqi qalxdı şən,Şərabdan torpağa yaqut səpərkən,
Şərəfnamə, fəsil 51O sultan şövkətli şəfəq sökərkən,Dağa dalğa vurdu Çin dənizindən.
Şərəfnamə, fəsil 52Elə ki, ucaltdı günəş boynunu,Zülmətdən yudu bu çərxin donunu,
Başqa şairlərin şeirləri
Ellər yaylaqdan qayıtdıNə yatubsan, oyan yarım
GəlmədiGecə gündüz intizarın çəkərəm,Aman Allah, yar əyləndi, gəlmədi
Yan İndiKönül düşdün bir gözlünün odınaÇək cəza kədər həşrədək yan indi
Yazım, gəl, baharım, gəlÜrəyim döyünüb uçar quş kimi,Düşər torpaqlara vurulmuş kimi’