Qönçə kimi min dərdə könül doldu cəfandan,Ömr ötdü, xəbər yox niyə bəs əhdü vəfandan?

Sən dərdi, qəmi hey mənə vermək diləyirsən,Mənsə, ürəyi bəxş edirəm eşqinə, canan.

Xəstə gözümün çarəsini sordum ürəkdən,Göstərdi ayaq tozlarını dərdimə dərman.

Yüz köynəyi yırtdım ki, çatam vəslinə, dilbər,Bəlkə mənə köynək olasan, ey mahitaban!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sidq ilə sənə həmdü səna etdi Nizami,Bəs, sən yenə də qətlinə fərman yazacaqsan?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq