Röyadə mən cənnət şamın can içrə rəxşan tapmışam.Ol şamə yüz pərvanəni bir anda qurban tapmışam.

Axtardım ətrin-ənbərin, gördüm cəlalın sərvərin,Hüsnündə tale məzhərin, xanəmdə mehman tapmışam.

Müddətdi eşqi-ləb deyə, axtarmışam yarəb deyə,Zülməti-şəbdə sevgiyə bir abi-heyvan tapmışam.

Böylə eşitdim, ol sənəm hüsnü-vəfanı qıldı cəm!Gördüm cəmalın bircə dəm, bildim ki, ümman tapmışam.

Yorğun adam yatmaq dilər, təşnə suya çatmaq dilər,Ay çeşməsi batmaq dilər, hüsnündə taban tapmışam.

Söylədilər ki, neyşəkər daim olur şirinü-tər,Aldıqda mən böylə xəbər, sərvi-xuraman tapmışam.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çıxsam bu şərhimdən kənar, təbi Nizami qan olar,Olmaz xəzinə aşikar, mən gənci-pünhan tapmışam.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq