Xosrov və Şirin, fəsil 17
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
چو آمد زلف شب در عطر ساییبه تاریکی فرو شد روشنایی
Gecənin saçları ətir saçanda,İşıq qaranlığı görüb qaçanda,
برون آمد ز پرده، سِحرسازیششاندازی به جای شیشهبازی
Şüşə oynadanın yerinə birdənŞeş atan sehrbaz çıxdı pərdədən.
به طاعتخانه شد خسرو کمر بستنیایش کرد یزدان را و بنشست
Xosrov bağlayaraq belini, getdi,Əyləşdi, allaha ibadət etdi.
به برخورداری آمد خواب نوشینکه بر ناخورده بود از خواب دوشین
Dünən gecə yaxşı yatmadığındanYuxuya getməsi çəkmədi bir an.
نیای خویشتن را دید در خوابکه گفت ای تازهخورشیدِ جهانتاب
Babasını gördü yuxuda Xosrov,"Ey nurlu günəşim, - söyləyirdi o, -
اگر شد چار مولای عزیزتبشارت میدهم بر چار چیزت
Çıxdısa dörd əziz şeyin əlindən,Qoy dörd yeni şeydən müjdə verim mən.
یکی چون ترشیِ آن غوره خوردیچو غوره زان ترشرویی نکردی
Qora acısını daddığın zamanTurşumadı üzün qoratək bir an.
دلآرامی تو را در بر نشیندکزو شیرینتری دوران نبیند
Sənə elə gözəl olacaq ki, yar,Ondan şirinini görməmiş diyar.
دوم چون مَرکبت را پی بریدندوزان بر خاطرت گردی ندیدند
Kəsdilər atının ayaqlarını.Qəlbin görməyəcək qəm qubarını.
به شبرنگی رسی، «شبدیز» نامشکه صرصر درنیابد گَردِ گامش
Şəbdiz adlı qara atın olacaq,Yerişi sərsərtək iti və qıvraq.
سِیُم چون شه به دهقان داد تختتوزان تندی نشد شوریده بختت
Kəndliyə verdisə taxtını atan,Olmadı bu işdən halın pərişan.
به دست آری چنان شاهانه تختیکه باشد راست چون زریندرختی
Şahanə taxt keçər əlinə, hamar,Qızıl ağac kimi düyünsüz olar.
چهارم چون صبوری کردی آغازدر آن پرده که مطرب گشت بیساز
Çalğıçını sazdan ayırdılarsa,Sən səbr eyləyərək batmadın yasa.
نوا سازی دهندت «باربد» نامکه بر یادش گوارد زهر در جام
Sənə Barbəd adlı çalan verərlər,Dönər məclisində şərbətə zəhər.
به جای سنگ، خواهی یافتن زربه جای چار مهره، چار گوهر
Daşın əvəzində qızıl taparsan,Dörd muncuq yerinə dörd gövhər, inan!"
ملکزاده چو گشت از خواب بیدارپرستش کرد یزدان را دگر بار
Şahzadə yuxudan durub yenə dəBöyük yaradana eylədi səcdə.
زبان را روز و شب خاموش میداشتنمودار نیا را گوش میداشت
Gecə-gündüz əsla danışmayaraq,Babası deyəni güdürdü ancaq.
همه شب با خردمندان نخفتیحکایت باز پرسیدی و گفتی
Ağıllılarla hey gecə sübhəcənSöhbət eyləyirdi gördüklərindən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nizami-xosrov-ve-sirin-17
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Dur, saqi, o qızıl camı qoyma boşKi, Cəmşid, Firidun yadigar qoymuş,
Şərəfnamə, fəsil 40Saqi, ver ərinmiş o saf qızıldan,Qırmızı kükürdü odur doğuran.
Şərəfnamə, fəsil 41İskəndər məktubu yazmışdı belə,Daşı mum edirdi şəfəqqətilə.
Şərəfnamə, fəsil 42Saqi, ver mənə o qırmızı sudanKi, ondan qocalar gəncləşir hər an.
Başqa şairlərin şeirləri
— Lətif:Dağıstandan gələn gəlin, mən səni qonaq eylərəm,
Cığalı MüsəlləsDad əlindən sənin yaman həmsayəHaqq rəhmət eyləsin bədirnsayə
MənəmQanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm
TəcnisMüshəf cəmalından yay qaşlarındanOxudum bir kəlmə ayə, mən dilbər,