Ayrıdır şişmanın eşqi, həvəsi, –Yaylağın motalı, dağın kərəsi,Kim deyər, bunları onun mədəsiAşırmaq, həzm etmək gücündə deyil?

O deyir: – Çalışmaq olmaz bu qədər,Həftədə üç saat işləsək yetər,Yeməkdə sınanar cəsarət, hünər,Yoxsa da əkində, biçində deyil.

Böyük qazandadır onun xörəyi,Bilinmir haraya yeyir çörəyi.Gəl indi inan ki, onun ürəyi,Piyli mədəsinin içində deyil.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri

Nə bilsin

Bir kimsə ki şəhadəti bilməyə,Qul əuzü rəbbin-nası nə bilsin,

Dağıstanlı Rəcəb1 dəq
Yoxdur

Ey canım cəlladı, ömrüm yağısı,Məgər səndə zalım din iman yoxdur,

Həsən1 dəq
Cəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdə

Cəkər xəclət, gülüm, ol gül üzündən gül cəmənlərdə,Üzündən qeyri yad etməz gülü bülbül cəmənlərdə.

Mirzə Ələsgər NövrəsQəzəl1 dəq
Aşıq Valeh ilə aşıq Feyruzun deyişməsi

Türkiyə Soltanlığında Feyruz adlı məşhur, ustad bir saz aşığı olur. Bir gün soltanın qonaqlıq məclisində Feyruzun çalıb-çağırması çox xoşa gəlir. Soltan deyir:– Aşıq Feyruz bugünkü məharətinə görə sənə nə versəm məndən razı qalarsan. Feyruz fürsəti fota verməyərək deyir: – Soltan sağ olsun 70 kəndin ağalığını mənə versən, ömür boyu sənə qul olaram. Bu ağır şərtdən yaxa qurtarmaq üçün Soltan deyir: – Aşıq Feyruz əlinə sənəd verəcəyəm, burdan keç Azərbaycana. Azərbaycanın hər mahalında meydan açıb, qalib gəlib, bağladığın ustadların sazlarını mahal ağasının sənədi ilə mənə təqdim etsən, sənə 70 kəndin ağalığını verərəm. Bu məqsəd ilə aşıq Feyruz Azərbaycanın bir neçə mahalında üstünlük əldə edəndən sonra Şuşa qalasına gəlir. Xanlıqdan əhvalatı aşıq Valehə çatdırırlar. O vaxt aşıq Valehin 80-dən yuxarı yaşı olur. Zərnigar və nəvələri Valehin bu meydana getməsinə razı olmurlar ki, qocalmısan indiyənə qədər qazandığın adını batıra bilərsən. Valeh deyir:

Aşıq Valeh9 dəq