از خموشی رسیده‌اند وز سیرزکریا و مردم اندر دیر

از پس ناامیدی انااین به عیسی و آن به یوحنا

نه صدف نیز از آن دهن بستنشد به در و به گوهر آبستن؟

غنچه کو در کشد زبان دو سه روزهم بزاید گلی جهان افروز

گر چه پرسند کم جواب دهدبه نفس بوی مشک ناب دهد

راه مردان به خودفروشی نیستدر جهان بهتر از خموشی نیست

آنکه در شانش این چهار آیتآمد، او برد ره فرا غایت

جامع این چهار شد خلوتزان بدین اعتبار شد خلوت

تا نمیری بدین چهار از خودبر نیاری دم و دمار از خود

خلوت تنگ گور مرد بودزنده در گور نیک سرد بود

هر کرا این چهار باشد ورددیو حیلتگرش نگردد گرد

نفس چون رخ به این چهار آوردشاخ معنیش زهد بار آورد

Susmaqla, seyr ilə çatdılar ancaq,Kilsədə Məryəmlə, Zəkəriyya, bax.

Ümidsiz yaşayıb, dözüb “inna”ya,Bu biri İsaya, o, Yühənnaya.

Sədəf də ağzını yummaqla eləDürr ilə, gövhərlə oldu hamilə,

Qönçə də ağzını yumaraq üç günDünyanı bəzəyir güllərlə bütün.

Sorğuya az cavab verərsə hər kəs,Xalis müşk qoxuyar ondakı nəfəs.

Lovğalıq deyildir kişiyə sənət,Susmaqdır dünyada ən böyük nemət.

Olsa bu dörd sifət hər kəsdə belə,Bu yolda çatacaq mütləq mənzilə.

Bunların cəmidir əslində xəlvət,Odur ki, qazanmış o, belə hörmət.

Bu dördlə özünü öldürməsən sən,Heç vaxt öz qanını tökə bilməzsən.

Kim əzbər eyləsə bu dördü, inan,Ona yaxın gəlməz hiyləgər şeytan.

Üzünü bu dördə tutsa nəfs əgər,Tez məna budağı zöhd barı verər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri