Altmış illik ömrüm oldu səndə bərbad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!Zənn edirdim mən bütün aləmdə Irandan səva,Bir fərəhabad yer yoxdur o samandan səva,Övrət olmaz hüsndə Fatma, Tükəzbandan səva,Var imiş Rusiyyədə min-min pərizad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Ey vətən, huri görürdüm səndəki övrətləri,Derdim ol hurilərin sənsən yəqin cənnətləri,İndi heyranam baxıb gördükcə bu lö’bətləri,Hər birində başqa ləzzət, başqa bir dad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Haliya Bakudəyəm, Baku demə bir xüldzar,Xassə dərya sahili: bir lö’bətistani-tatar,Hər tərəf ağ-çağ madamlar, bir-birindən gül’üzar,Türfə dilbər, töhfə bir şey, yaxşı bir zad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Min mənim tək kablayı bir Sonyanın dildadəsi,Min mənim tək pakdin bir rumkanın iftadəsi,Min mənim tək mö’minin bilməm nolub səccadəsi,Bəndəlik qeydin qırıb, olmuşdur azad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Beş deyil, on beş deyil, hər yan baxırsan, – var madam:Ev madam, mənzil madam, balqon madam, talvar madam,Sirk madam, qastin madam, passaj madam, bulvar madam,Müxtəsər, əqlim çaşıb, ey dad-bidad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Gərçi İrandan çıxarkən başqa idi niyyətim,Niyyətim kəsb idi, vardı kəsbi-karə qeyrətim,Qeyrətim razı deyildi ac dolansın külfətim;Yox gözümdə indi nə külfət, nə övlad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Bəs ki, artır1 bunları gördükcə hər dəm rəğbətim,Rəğbətim artırsa da, lakin qavışmır həsrətim,Həsrətim bir şeyədir, ancaq düzəlmir halətim!Halətim təskini-nəfsə qılmır imdad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Qorxudurdu çıxmamışkən ölkədən qürbət məni,Çulğayıbmış qəflətimdən vəhşətü dəhşət məni,İndi bu gördüklərimdən mat edib heyrət məni,Özlüyümdən çıxmışam, əfsus!.. fəryad!.. Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Tazədən bərgəşt edib bir də cəvan olsaydım, ah!Şıq geyimli bir cəvani-xoşnişan olsaydım, ah!Bu pərilərlə doyunca həmzəban olsaydım, ah!Dəhrdə beş gün yaşardım xürrəmü şad, Ərdəbil!Bir də namərdəm əgər etsəm səni yad, Ərdəbil!

Шесть десятков лет напрасно погубил я, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!Думал я, что нет прекрасней места в мире, чем Иран,Думал я, что он приятней всех иных на свете стран,Думал, женщин нет красивей, чем Фатьма и Тукезбан.Но в России тьма красавиц, тьма прелестниц, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!Полагал я, что для гурий ты, моя отчизна, рай,Но едва тебя покинул и в другой приехал край,Встретил я таких волшебниц, что воскликнул: «Ай-яйяй!»В каждой нега, в каждой свежесть, в каждой прелесть, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!Я - в Баку. Чудесный город! За него любой отдам.Проплывают в нем, на зависть разным прочим городам,Вдоль по набережной - толпы восхитительных «мадам».Всем хорош товар холеный, ты затмился, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!Пылко Соню полюбили тысячи таких, как я.Взоры к рюмке обратили тысячи таких, как я.О молитвах позабыли тысячи таких, как я,В прошлом праведников рьяных, в прошлом скромных, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!На балконах, на бульварах вижу дивных этих дев.В магазинах, в цирке, в парке так и пялюсь, обалдев.Можно год прожить, наверно, всех, увы, не оглядев!Я, признаться, растерялся, о, мой боже, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!Я, Иран свой покидая, как предписывал ислам,Ехал только для наживы, ехал только по делам,И клянусь, что я не думал о красотках, о «мадам»!А теперь детей забыл я, дом забыл я, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!Чем красавиц этих больше, тем сильней они влекут,Я, как юноша, пылаю, и меня желанья жгут.Но возможности у старца от желаний отстают.Ограничены стремленья ветхой плотью, Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!Был я тихим домоседом, очень робкий человек,Но, Иран родной покинув, я границу пересек,Всё, что я за ней увидел, потрясло меня навек.Я подавлен и растерян! Боже правый! Ардебиль!Мужем мне не быть, коль вспомню о тебе я, Ардебиль!

Əsl mətnWikisource (yeni pəncərədə açılır)CC BY-SA 4.0

TərcüməçiПереводчик не указан, 1983azeribooks.narod.ru (yeni pəncərədə açılır)

QeydПереводчик на странице не указан (в сборнике 1983 г. представлены переводы нескольких переводчиков, в том числе П. Панченко, С. Васильева, Ч. Гусейнова и других, но на веб-тексте переводчик каждого стихотворения не назван), по изданию: Мирза Алекпер Сабир. Избранные произведения. Издательство «Советский писатель», 1983. Текст с сайта azeribooks.narod.ru (https://azeribooks.narod.ru/poezia/sabir/sabir_izbrannoe.htm), набран с печатного издания и не вычитан.

Tərcümə təklif edin

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Satira