Mənbu güninsanınilk həqiqətəən yaxın olduğubir yerdə dayanmışamYerdən aldığı güc kimibu qüllələr yığır fikrimisıxıb-sıxıb bir nöqtəyə döndərir.Sonra da dünyanın bizə görünməyənəbədi bir yoluyla Tanrımıza göndərir.Ehram deyil Allah dərgahına yüksələnmüqəddəs pilləkəndi. Bacaranlar çıxacaqo zirvədən Tanrı görünməsə də tapacaq həqiqətiBu ehramı ucaldana Allah kimi baxacaq...

Qahirə, 19.I.1992

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq