Jurnalist Beata Karçevska əzəmətli Mazoveskqalasının üstündən öz evlərini göstərdi. Almabağlarının ağ çiçəyinə bürünmüş evin görkəmindəürəyi çəkən bir doğmalıq var idi.

Alma bağlarının ağ yuxusundaUyuyub çöllərdə yol gözləyən evSəni bu dünyaya gətirib ancaqBizim evimizdən uzaqda, heyif...

Məni baxışlarım çəkir o evə,Çöllər ürəyindən alıb şəklini.Heyif ürəyindən, öz torpağındanQoparıb aparmaq çətindir səni.

Ömrün bu yaşında bir zərif küləkKönlümü həsrətlə sınayacaqdır.Amma dağlarımız gözləri yoldaQayıdıb getməsəm qınayacaqdır.

Ya mən bu qalanın daşı olaram,Ya ruhum qayıdar bu yerə hər günAlma çiçəyinə bənzəyən qızınZərif ürəyini seyr etmək üçün...

11.V.1986

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri