Sevgilimin əlləri
Hanı on altı yaşlısevgilimin əlləri.Yasəmən budağıtəküzümü qapatmağa.Kəpənək qanadınatoxuna bilməsəm dəTitrəyişi bəs edirbir ürək qanatmağa.Göydən gələn işıqtəksaçımda səssiz gəzənƏllər, həsrətim əllər,nə yaman dəyişmisən?Diksinib, qaçar deyəöpməyə qıymadığım,Bircə dəfə əlactəkSinəmə qoymadığımbu əllər paltar yuyan,ət doğrayan,yer əkən.Ovcunda güzgü kimihər əzabı görükən!Bıçaq kəsib, daş əzib...Gündə üç yol bir acıdoyurmağa tələsib...Damarları qabarıq,dırnaqları sozalmış,Bu əllərdə bir evinqəm tarixi yazılmış.Göylərdən gizlədilənəllərdən gizlənməmiş.Daş-divar əzizləyənəllər əzizlənməmiş...Beşik yelləyən bu əl,uyudammaz ahını.Yuyar ər paltarını,yuyammaz günahını!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sabir-rustemxanli-sevgilimin-elleri
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
İllər ayrıcında, vaxt ayrıcında,Tale ayrıcında, baxt ayrıcında
O torpaq bizləri götürməyəcək!Üzümə dağların nəfəsi dəyir,Alışır, danışır, yanır, inləyir.
MərhəmətMərhəmət umuruq özgələrindən,Ələ baxan olub bu boyda Vətən!
Dünya gözəldi ancaq...Dünya gözəldi ancaq, xəyanətkar gözəldi,Fitnədi başdan-başa sözüylə işvəsiylə.
Başqa şairlərin şeirləri
Rübailər**Ey mərifətin baği-səhanın səməri,
Mürəbbə: Huş ilə sevdiyim, dinlə zarımıHuş ilə sevdiyim, dinlə zarımı,Heç bundan ziyadə ah-zar olmaz.
Yar məniBir söz ilə mən duzağa tutuldum,Bu qərib ellərdə yaxdı yar məni,
Oldu, ya rəbb, həlak insanlarOldu, ya rəbb, həlak insanlar,Suvarıb torpağı qızıl qanlar.