کردهام بر خود گوارا تلخیِ دشنام را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
کردهام بر خود گوارا تلخیِ دشنام رادیدهام در عینِ ناکامی جمالِ کام را
O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.
انتقامِ هرزهگویان را به خاموشی گذارتیغ میگوید جوابِ مرغِ بیهنگام را
Hərzə söz söyləyənə yaxşı cavab susmaqdır,Susaraq, hay qoparan hərzə dili üzdüm mən.
کامِ خود شیرین اگر خواهی، به کامِ خلق باشتلخ باشد کام دایم مردمِ ناکام را
Kama çatmaq diləyirsən, eli çatdır kamına,Bunu gördüm, hara getdim, haranı gəzdim mən.
نقشِ موم و شعله هرگز راست ننشیند به همروی از فولاد باید سیلی ایام را
Od ilə sən mumu bir yerdə necə saxlayasan?!Atəşimlə poladı mum kimi, bil, əzdim mən.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لعل سیرابش زکاتِ بوسه بیرون میکندکیست تا آرد به یادش صائبِ گمنام را؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Unudublar səni, Saib, yada salmaz kimsə,Dərdimi ləl ilə dağ sinəsinə yazdım mən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-115
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Əmim oğlu, məndən heç utanmadın,Üç ay keçdi bir yaylağa gəlmədin.
SamavarEy olan aləmara layiq sultan, samavar,Sənə müştaqıydı məcmu bəy və xan, samavar,
SevdiyimBurada könlüm asayiş tutmazİstər ki yanına vara sevdiyim
Qəzəl: Şanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdənŞanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdən,Mən kimi aşiq olub zülfə məgər görcəkdən