آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده استدوری ما غافلان از قرب منزل بوده است

ما عبث در سینه دریا نفس را سوختیمگوهر مقصود در دامان ساحل بوده است

ما ز هجران ناله های خویش می پنداشتیمچون جرس فریاد ما از قرب محمل بوده است

ما عبث دل را به زیر آسمان می جسته ایماین سپند شوخ در بیرون محفل بوده است

داد از قید جهان زنجیر، آزادی مراشاهراه کعبه مقصد سلاسل بوده است

تا دلم خون گشت، سیر چرخ بی پرگار شدسیر این پرگارها بر نقطه دل بوده است

تا گرفتم رخنه دل را، جهان تاریک شدروشنی این خانه را از رخنه دل بوده است

زیر مرهم می شناسد حال داغ ما که چیستهر که را آیینه پنهان در ته گل بوده است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چشم او صائب مرا از عقل و دین بیگانه کرددوستی با می پرستان زهر قاتل بوده است

Çox gəzib axır onu tapdım yenə qəlbimdə mən,Gör mən harda gəzmişəm, harda itibmiş o vətən.

Biz əbəs dərya üzündə sinəni yandırmışıq,Sən demə, sahildə imiş dəryalarda biz gəzən.

Ayrılıqdan nalə çəkdim keçdiyim yollar boyu,Fikr edirdim, bu səsi canan eşitmir bəs nədən.

Qəlbimin istəklisin mən göylər altda gəzmişəm,Sən demə, tərk eyləmiş bu məclisi nazikbədən.

Qəlbimin tutdum yarasın, dünya döndü zülmətə,Parçalanmış qəlbim imiş bu cahana nur verən.

Dünyanın hər möhnətindən qurtarasan, bəlkə də,Kəbənin ol şah yolunda züvvara döndükdə sən.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. O nigarın gözləri almışdır əqlü dinimi,Meypərəstlikdən axır, Saib, nələr çəkdi bu tən.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri