شبنم غنچۀ بیداردلان چشم بدستصیقل سینۀ روشن‌گهران دست ردست

خودنمایی چه بلاهای نمایان داردایمن از زنگ بود آینه تا در نمدست

به دل پاک نظر کن نه به دستار سفیدسطحیان را نظر از بحر گهر بر زبدست

پیش ازین خانۀ صیاد ز خاروخس بوداین زمان خرقۀ پشمین و کلاه نمدست

در دل هرکه حسد نیست غم دوزخ نیستتخم آن آتش جان‌سوز شرار حسدست

ما ازین هستی ده‌روزه به جان آمده‌ایموای بر خضر که زندانی عمر ابدست

مرگ را بی‌خبران دور ز خود می‌دانندچار دیوار جسد در نظر من لحدست

نیست در عالم ایجاد به جز تیغ زبانبی‌گناهی که سزاوار به حبس ابدست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست در چشمۀ خورشید غباری صائبچشم کوته‌نظران پرده‌نشین رمدست

Tikan üstə oturam, xoşdu, nə ki, nadan ilə,İldırım olmasa, göylər qaralar tufan ilə.

Səyyadın mənzili əvvəlcə fəqət çöp-çöp idi,Ayıra bilməyirik ovçunu indi xan ilə.

Kim paxıl olmasa, qorxmaz o, cəhənnəmdən, inan,Çün paxıllıq özü oddur, dolanır insan ilə.

Bizi bu beş gün olan ömr gətirmişdi cana,Vay o Xızrın halına, ömr edəcək dövran ilə.

Ölümü sadədil insan çox uzaq zənn eləyər,Bir qəbirdir hər otaq, hey dolur o mehman ilə.

Dil bıçaq tək itidir, doğrayar öz ömrünü də,Bil, günahsız adamın yoxdu işi zindan ilə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Günəşin gözlərini qəm tozu tutmaz, Saib,Görür hər kəs cahanı qəlbi verən imkan ilə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Ölüm