خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده استخس و خاری است که از موج به ساحل مانده است

اثری کز من بی نام و نشان هست و بجاستگل خونی است که بر دامن قاتل مانده است

نیست یک دل که در او گوهر انصاف بودصدفی چند درین دامن ساحل مانده است

منزل دور به غیرت فکند رهرو رادل ز نزدیکی راه است که کاهل مانده است

خشک مغزان گهر از بحر به ساحل بردندکشتی ماست که در دامن ساحل مانده است

چیست خشت و گل فانی که بر آن تکیه کننداثر آن است که از مردم کامل مانده است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رسته گشتند ز زندان جهان یک جهتانمهره ماست که در ششدر باطل مانده است

Əməlindən ürəyimdə hələ nisgil də qalıb,Çör-çöpü dalğa atıbdır, yenə sahildə qalıb.

Mən kimi sadə adamdan nə nişanə qalacaq?Tökülən lalə qanım dameni-qatildə qalıb.

Sədəfi sahilə dəryadan atıbdır ləpələr,Qəlbidə gəzmə sən insaf sözünü, dildə qalıb.

Yol yaxın olsa əgər, qəlbimizi rahat edər,Yol uzaq olsa, müsafir daha müşküldə qalıb.

Nə qədər kəmağıla dərya verib gövhərini?Bizim ümmid gəmimiz indi də sahildə qalıb.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Arxalanma bu daşa-torpağa, yoxdur səməri,Saib, əsl əsərin şöhrəti min il də qalıb.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar