جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشتسقف این میکده را جوش من از جا برداشت

دست اگر در کمر کوه کند می گسلدزور شوقی که مرا سلسله از پا برداشت

شوری از ناله مجنون به بیابان افتادکه دل از سینه لیلی ره صحرا برداشت

من نه آنم که تراوش کند از من سخنیپرده از راز من آن آینه سیما برداشت

پای من بر سر گنج است به هر جا که رومتا که از خاک مرا آبله پا برداشت

چه ز اندیشه تجرید به خود می لرزی؟سوزنی بود درین راه، مسیحا برداشت

شرم اندیشه گداز تو که روزافزون باداز دل اهل هوس یاد تمنا برداشت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. طاقت دیدن همچشم که دارد صائب؟دید از دور مرا بلبل و غوغا برداشت

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana