هر که باریک شد از فکر، توانایی یافتهر که افتاد ز پا، پنجه گیرایی یافت

بی تعلق گذر از عالم (و) جاویدان باشهر که چون مهر بدر رفت مسیحایی یافت (کذا)

دیده مگشای که در بحر پر آشوب جهانهر که پوشید نظر گوهر بینایی یافت

هند را چون نستایم، که درین خاک سیاهشعله شهرت من جامه رعنایی یافت

حق نه آن است که عاشق نبود بر مرکزهر که آراسته گردید تماشایی یافت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون نسوزد جگر از داغ ندامت صائب؟کآنچه می جست دلم، لاله صحرایی یافت

Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.

Kölgədə gəzmədi hər kəs, əbədi oldu həyat,Kim məhəbbətlə qapı açdı, o, hörmət tapdı.

Gözünü aç ki, təlatümlü dənizdir bu cahan,Kim ki, yumdu gözünü, dəhridə zillət tapdı.

Hindi tərif edirəm, özgə xəyal eyləməyin,Burda söz incilərim yaxşıca şöhrət tapdı.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çün peşimanlıq odu sinəmə dağ basdı mənim,Saib axtardığını lalədə, əlbət, tapdı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar