احوال دل ز دیده خونبار روشن استحال درون خانه نمایان ز روزن است

روشندلان همیشه سفر در وطن کننداستاده است شمع و همان گرم رفتن است

در انتظام کار جهان اهتمام خلقمشق جنون به خامه فولاد کردن است

جوهر بس است بیضه فولاد را حصارآن را که دل قوی است چه حاجت به جوشن است؟

دست و دهن اگر چه نماید تنور رزقنسبت به دست کوته ما چاه بیژن است

شستن به اشک، گرد کدورت ز روی دلآیینه را به دامن تر پاک کردن است

ظالم به مرگ سیر نگردد ز خون خلقدر خواب، کار تشنه لبان آب خوردن است

دل چون کمال یافت نهد پای بر فلکچون دانه خوشه گشت رجوعش به خرمن است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز خود برآی که شرط طریق عشقگام نخست از خودی خود گذشتن است

Ürəyin sirrini o qan axıdan gözlər açar,Hər evə baxmaq üçün ya baca, ya pəncərə var.

Arif insan hara getsə, qayıdar tez vətənə,Şam da bir yerdə yanar, şöləsi ətrafa uçar.

Dünyanı qaydaya salmaq elə asan da deyil,Sanki nadan bir adam mıx götürüb nalı yazar.

Kim yetişsə kamala, o ucalar ərşə qədər,Sünbülə döndümü dən, yığ onu, xırmana apar.

Göz yaşı pak eləyir sinədən həsrət tozunu,Ətək ilə silinən aynada heç tozmu qalar?

Sordu xalqın qanını zalım adamlar zəli tək,Teşnə insan yuxuda hey suyun ardınca qaçar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Eşqin ilk şərti budur, Saib, özündən keçəsən,Kim özündən keçəcək, o tapacaq burda qərar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri