روی شکفته شاهد جان فسرده استآواز خنده شیون دلهای مرده است

دخل تو گرچه جز نفسی چند بیش نیستخرجت ز کیسه نفس ناشمرده است

چون غنچه این بساط که بر خویش چیده ایتا می کشی نفس همه را باد برده است

سیلاب را ز سایه زمین گیر می کندکوه غمی که در دل من پا فشرده است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب چو موج از خطر بحر ایمن استهر کس عنان به دست توکل سپرده است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri