روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشت
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشتاز شرم، لاله پای به کوه و کمر گذاشت
عاقل ز دست دامن فرصت نمی دهدنتوان جنون خود به بهار دگر گذاشت
آن گرمرو ز سردی ایام آگه استکز نقش پا چراغ به هر رهگذر گذاشت
پیداست سعی آبله پایان کجا رسددر وادیی که برق سبکسیر پر گذاشت
در پیچ و تاب عمر سر آورد چون کمندصیاد پیشه ای که مرا از نظر گذاشت
محمود نیست ظلم به دلهای بیگناهزلف ایاز در سر این کار سر گذاشت
آسوده ام که پیر خرابات چون سبوبالین ز دست خویش مرا زیر سر گذاشت
از ساحل نجات به بحر خطر فتاداز حد خود کسی که قدم پیشتر گذاشت
شبنم در آرزوی رخ لاله رنگ تودندان ز برگ لاله و گل بر جگر گذاشت
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب مکش سر از خط تسلیم زینهارکان کس که پا کشید ازین راه، سر گذاشت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2079
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Yenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
Şirin-şirinTalib oldum bir bağbanın bağına,Bağban bəsləyibdir bar şirin-şirin,
OynamasınHər yetən gözələ “gözəl” demərəm,Gözəldə gərəkdi işvə-naz ola.
DeyilAğlaram yolunda, şəhri-Lənkəran,Bu el qürbət eldi, bizim el deyil.