می شود دل مضطرب چون گریه ام زور آوردناخدا را شور دریا بر سر شور آورد

چین زلف مشک بیزی کو، که از تحریک اوزخم کافر نعمتم ایمان به ناسور آورد

بی ادب پروانه ای دارم که جذب همتشموکشان صد شعله را از خلوت طور آورد

در خم دام فراموشی به خود درمانده ایمدانه ای از بهر مرغ ما مگر مور آورد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر شرابی نیست صائب با دماغم سازگارعشق کو تا جرعه ای از خون منصور آورد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq