وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند
کرده اند آنها که خود را در چمن گردآوریسر چو شبنم در کنار آفتاب افکنده اند
ساده لوحانی که دارند از جهان راحت طمعدام بهر صید در بحر سراب افکنده اند
رهبر عشق حقیقی می شود عشق مجاززین سرپل تشنگان خود را در آب افکنده اند
شستشوی دیده منظورست بهر دیدنشعشقبازان گر نظر بر آفتاب افکنده اند
تا زخود پهلو تهی روشن ضمیران کرده اندآسمان را چون مه نو در رکاب افکنده اند
غافل از افسانه نتوان کرد اهل عشق راکز دل روشن، نمک در چشم خواب افکنده اند
موی آتش دیده گردیده است مژگانها تمامتا زروی آتشین او نقاب افکنده اند
کوته اندیشان که دل بر قصر دولت بسته انددست خود چون موج بر دوش حباب افکنده اند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هوشیاران صائب از دوزخ محابا می کنندمیکشان صدره بر این آتش کباب افکنده اند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2484
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
مشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
QaradaşTəbiət bir yaşıl nura bürünər,Üfüqlər açılar, günəş görünər,
A yaza könülYenə yada düşdü əhdü-peymanım,Vəsfini sinəmə a yaza könül.
Qəzəl: Gəl öz nigahi-rövşən ilə şəm dağımıGəl öz nigahi-rövşən ilə şəm dağımıEy aftab bir gecə yandır çırağımı