هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هر که بال و پر چو سرو از همت والا کندسیر با استادگی در عالم بالا کند
از دل پرخون بود در گریه چشم من دلیردخل دریا ابر را در خرج بی پروا کند
کار چون افتاد شیرین، کارفرما می شودتیشه فرهاد ممکن نیست سر بالا کند
درفشاندن گر کند تقصیر از دون همتی استهر که احسان همچو ابر از کیسه دریا کند
منع دلهای دونیم از ناله کردن مشکل استشق زبان خامه لب بسته را گویا کند
می کند یاد گرانجانان سبک چون برگ کاهقاف اگر گاهی گرانی بر دل عنقا کند
می تواند کرد بر گردن فرازان سروریهر که در هنگام ریزش خنده چون مینا کند
نیست عیب خویش دیدن کار هر نادیده ایسرمه توفیق تا چشم که را بینا کند
این دم گرمی که من از چرب نرمی دیده امنخل مومین می تواند ریشه در خارا کند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شهر زندان می شود صائب به چشم وحشتمگردبادی چون نفس را راست در صحرا کند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2512
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Şehdən payız içmişdir ağaclar badəSərxoşca bir il çiçək tutur röyadə.
Nə etibarEy dil, cəmii vəz'i-cahana nə etibarDövri-mədari-çərxi-zəmanə nə etibar
TilliBənövşə tək sünbül zülfün boy verir,Hər yuyub sərində havaya, tilli.