زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کندشانه را در یک سراسر پنجه مرجان کند
همچو نرگس دیده خورشید عالمتاب راپرتو آن روی عالمسوز بی مژگان کند
چهره راز نهان پیداست از سیمای منمهره گل را محبت گوهر رخشان کند
تا قیامت چشم نتواند فکندن پیش پاهر که را نظاره بالای او حیران کند
چشم امید جهانی می پرد چون آفتابتا که را قسمت به خوان وصل او مهمان کند
خاک را میدان فکر دور گرد عشق نیستگردباد ما مگر در خویشتن جولان کند
مرد خون خوردن نه ای، همکاسه گردون مشولقمه این سفره کار سنگ با دندان کند
گردباد از دشت بیرون رفت تا قد راست کردکیست جولانی به کام دل درین میدان کند؟
خاک اگر ما را برون افکند جای طعن نیستاین تنور خام تاکی حفظ این طوفان کند؟
بیشتر از گردش افلاک می نالند خلقجنبش گهواره اینجا طفل را گریان کند
مور نتواند به گردش در نیام خاک گشتهر که از جوهر در اینجا تیغ را عریان کند
می تواند کرد با ما مهربان اغیار راآن که لطفش آتش نمرود را بستان کند
سوزن عیسی بپوشد چشم از نظاره اشهر که را مژگان خوبان رخنه در ایمان کند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. این جواب آن غزل صائب که ملا گفته استاینک آن رویی که مهر و ماه را رخشان کند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2531
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Kim gələrsə bu cahana lütfi-yəzdanam deyir,Pəhləvanam yer yüzündə əhli-colanam deyir
İlanAtam deyərdi...Sən ilana tüfəngi
Gəraylı: Ala gözlü nazlı yardanAla gözlü nazlı yardanMən dönərəm, könül dönməz,
Söylə cananə, səba, halım pərişan oldu, gəlSöylə cananə, səba, halım pərişan oldu, gəl!Çıxdı can, sud etmədi hər necə dərman oldu, gəl!