تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کندزهر غیرت مرگ را در کام شیرین می‌کند

در چراغ گرم‌خونی رحم چون روغن کندشمع از بال و پر پروانه بالین می‌کند

بس که ترسیده است چشم غنچه از غارتگرانبال بلبل را خیال دست گلچین می‌کند

خار خار اشتیاق گوشه دستار اوخار در پیراهن گل‌های رنگین می‌کند

تا نهادی پا به عزم سیر بر چشم رکابعشرت روی زمین را خانه زین می‌کند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. عرش و کرسی معنی در پیش پا افتاده‌ای استچون به وقت فکر صائب دست بالین می‌کند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar